Vinales

Saa var tida komt for Vinales, ein liten provins midt i landet lenger nord. Ein nydeleg liten landsby omringa av groederike fjell og tobakksplantasjar. Turen ned hit var eit kapittel for seg sjoelv! Me lekte landstrykarar ein dag for aa spare pengar paa buplass (backapackerbudsjett!) Det vil seie at eg og Vickey laag og deiga oss paa stranda i Cienfuego og passa paa all baggasjen, medan ekteparet gjekk for aa finne ein dodgy fyr som var villig til aa koeyre oss den seks timar lange bilturen til Vinales i loepet av natta. Etter intensiv tanning, eit "bedre" maaltid, og ein del doedtid kom Ladaen vaar og henta oss ved midnatt. Du faar litt flinstone feeling naar du kan sjaa vegen gjennom golvet, og det kun finst eit vinduhaandtak paa deling. I tillegg misstenker me haandbrekken for aa synge paa siste vers, daa bilen pluttselig tok til aa trille medan me pakka i sekkane, og sjaafoeren koeyrde over sin eigen fot. Sweet! Me hadde vel tidenes mest ukomfortable biltur. Kaldt, hardt og trangt men likevel ein opplevelse utanom det vanlege. Politiet stoppa oss fleire gonger i loepet av turen, og me var vakne paa skift for aa soerge for at sjaafoeren ikkje sovna. Dog, det vil seie, ingen av oss sov noko uansett... Saa der har me seks timar soevn oppspart som me kan bruka ein gong seinare paa turen

Byen er fantastisk! Aldri har eg moett saa vennlege og imoetekommande folk. Alle helser paa deg, vil snakke med deg. Til og med hundane foelger naivt etter deg overalt (som er uvanleg, for dei fleste laushundar overalt vert misshandla, men desse stoler blindt paa mennesker) Min og Vicky sin familie er utruleg kule. Vladimir snakkar litt engelsk, er toemrer og har byens einaste biljardbord som eg og Vicky har testa ut paa kveldstid. Elles saa fekk me god kontak med Laura, husets 12 aar gamle datter. Eg snakka spansk og ho engelsk, og saa provde me aa laere av kvarandre. I tillegg var tanter, bestemoedre og ellers venner og familie inne og prata med oss heile tida. Paa spansk saaklart. Que??

Dei er som sagt vennlige her. Daa eg vart sjuk passa dei paa meg som mamma ville gjort. Lagde hemmelig medisin, passa paa at eg hadde tilstrekkelig klede paa, at eg tok antibiotikaen til rett tid, og ikkje konsumerte alkohol i festlig lag

Foerste dagen gjekk me tur berre for aa gjere oss kjent i nabolaget. Saag ein tobakksplantasje. Me sto berre og forvetna oss litt utanfor gjerdet, daa kom ei dame og inviterte oss inn. Viste oss prosessen i tobakkstoerking, fortalte og visualiserte, og til slutt viste dei korleis sigarar vart rulla. Eg fekk tilogmed lage min eigen. Dette gjorde dei kun av vennlighet uten aa ta betalt!! (me stakk jo ein liten lapp i lomma paa dei for sigarane, men likevel...) Etterpaa tok ein av cowboyane paa ranchen oss med paa ein lengre ridetur innover mot fjella. Kjempe nydeleg. Enda i ei grotte, der me bada foer me drog inn mot byen att. Eg skulle jo sjoelvsagt toeffe meg og hente fram gamle kunstar paa hesteryggen og trava og galloperte. Dette resulterte jo i tidenes gangsperr der beina moetest, og eg maatte tilbring foelgande dagar rett vertikalt eller horisontalt :p

Paa Goerils bursdag gjekk me innover nokre grotter etter bursdagsbarnets oenske. Ho og mark fortsette ein hikingtur, men eg var bitt av sovedyret, og klarde ikkje aa bli med, saa hengde heller med Victoria paa luksushotell der me laag ved bassenget for aa grille oss litt (dog eg med lett feber fullt paakledd...)

Hikingmoglegheitene i omraadet er fantastiske, og dei andre var ute og gjekk, men eg laag sengeliggande nokre dagar som sagt. Ganske bajs. Lekte med familien min og gjekk i gatene og prata med lokalbefolkningen. Ogsaa ganske goey Gatene her er heilt annleis. Fine murhus, velholdte. Dei fleste mala i rosa og lyseblaa pastell.

Eg fekk jo dansa litt i denne landsbyen og, men ikkje saa mykje the salsa way. Var sjoelvutnemnd helt for Laura, og dansa Shakira med ho paa stovegolvt. Dette var tydlegvis veldig stas. Heile nabolaget vart ropa inn og med stod og rista oss laus foran kassettspelaren. Ganske morosamt. Bestemor sat paa ein krakk og lo og klappa. Dette vart eg dog snart lei av, men landsbyen gjekk aldri troett. Tante var heile tida paa meg for at me skulle danse, og Laura tok med seg venninner heim for at eg skulle lare dei og danse foer dei skulle paa disco og slikt. Paa Goerils bursdag sat paa paa trammen utanfor huset vaart, og heile familien vart samla. Mark laerte fem aar gamle Lian og Laura aa spele gitar. Det vart maraccas (rangler), det vart Shakira, og for dei som ikkje gjekk paa sterkare medisiner; rom!

Deilig rolege kveldar der me sit paa fortauskanten og drikk oel. Laerer salsatriks av lokale heltar (memo to myself, ikkje ha paa minikjole med svingeskjoert naar du skal leke snurrebass paa dansegolvet! viser rompa si) Prater med gamle morsome menn i fleire timar med dei einaste spanske glosene du kan. Haiker med traktorar naar me er leie av aa gaa Og saa har eg og Goeril begynt aa ha gloseproevar paa kveldstid! Skal bli saa flinke saa!

Var trist aa reise. Absolutt hoegdepunkt for cubaoppholdet